Wiele już napisano i pewnie jeszcze wiele będzie napisane o Wenecji. Tak więc, aby nie powielać wszystkich informacji, subiektywnie o, i garść praktycznych wskazówek.

wenecja0003W Wenecji Sabina była na początku lat 90-tych i bardzo Jej się podobało i w zasadzie odwiedzając Włochy ostatnio w miarę regularnie, kwestią czasu był powrót do Wenecji dla Niej, a pierwsza wizyta dla mnie i Oskara.

wenecja0012Jak sobie wyobrażałem Wenecję a jak było? Wiele czytałem i słyszałem (nawet niedawno temu, od kogoś kto był w Wenecji we wrześniu), że w Wenecji śmierdzi. Wiadomo, kanały, gorąca temperatura, miliony turystów – taka mieszanka nie może działać pozytywnie dla ekosystemu…i tu spotkała mnie niespodzianka. W ogóle i w żadnym miejscu Wenecji nie spotkałem się z nieprzyjemnym zapachem. Nawet konfrontując to z wypowiedziami wyżej wspomnianego znajomego, opowiadającego o niebywałym smrodzie Wenecji, sprawdzałem czy w sezonie turystycznym i tym najgorętszym (maj-sierpień) nie jest Wenecja jak w jakiejś gigantycznej toalecie oczyszczana odświeżaczami powietrza. Z niczym takim się nie spotkałem. Nie było ani wielkich kostek toaletowych zawieszonych na kanałach, ani zapachowych kulek żelowych zamiast trutek na szczury. No właśnie, kolejna sprawa to gryzonie. Setki kanałów to wydawałoby się raj dla gryzoni. Również ich, jak i komarów w Wenecji nie widziałem.

wenecja0069Dwa tylko stereotypy dotyczące Wenecji się zgadzają: primo – Wenecja jest wprost zapchana turystami, due – Wenecja jest piękna. Reszta, to bajki i wymysły. Nie wiem czy nawet przez samych Wenecjan te stereotypy nie są wymyślane, gdyż z pewnością przez te tłumy ludzi, nie jest to miejsce idealne do życia i miejscowi mają naprawdę dość turystów z całego świata.

wenecja0109
Tramwaj wodny

Do Wenecji najłatwiej dostać się tramwajem wodnym a najlepiej wykupując za 20 € bilet całodniowy. Możemy wtedy wysiadać na wszystkich wysepkach po drodze, a zapewniam, że warto je także zobaczyć. Każda wysepka ma swoją dziedzinę w której przez wieki się specjalizowała i ten charakter został do dzisiaj, no i przede wszystkim ma o wiele mniejszą ilość turystów, dzięki czemu możemy odpocząć po gwarze i chaosie z placu św. Marka.

Murano, to wyspa na którą w XIII w. przeniesiono wszystkie huty szkła aby uniknąć pożarów w Wenecji. Od tego czasu wyspa słynie z wyrobu pięknego kolorowego szkła najwyższej wenecja0090jakości, zwanego „szkłem Murano” albo „szkłem weneckim”. W Palazzo Giustinian znajduje się Muzeum Sztuki Szklarskiej (Museo del Vetro) prezentujące historię weneckiego szklarstwa od XV do XVIII w., a także współczesne wyroby szklarskie. Idąc uliczkami, pełnymi zakładów, na wystawach i w sklepach, oprócz niesamowitych form szklanych widzimy zdjęcia mistrzów produkujących te szklane rzeźby i na co zwróciłem uwagę – każdy z tych mistrzów miał papierosa w ustach 🙂 W wielu miejscach organizowane są pokazy wytapiania szkła mające na celu przyciągnięcie klientów. Warto, to zobaczyć lecz nie warto od razu zabierać się za zakupy. Pospacerujmy chwilę w tym magicznym miejscu a z pewnością znajdziemy sklepik, gdzie każda figurka jest za 1 €, tam możemy dokonać idealnych zakupów pamiątek.  Warto także zwrócić uwagę na XII-wieczną bazylikę Santi Maria e Donato z przepiękną absydą. Wewnątrz bazyliki znajduje się mozaika podłogowa z XII w.

Burano, to kolorowa osada rybacka, słynna z koronek wytwarzanych tu już od XIV w. Dla mnie jednak, to nie koronki a kolory sprawiły, że wysepka osiadła mi w pamięci. Co tu dużo opisywać, proszę popatrzeć na zdjęcia. Nie da się ich zepsuć  i choć wszystkie wychodzą jak pocztówki, to nie mają nic wspólnego z kiczem.

Wenecja, wpisana w 1987 roku na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO, przyciąga niezliczone rzesze turystów nie tylko w trakcie karnawału. Początki miasta nie są wenecja0004do końca znane, ale wydaje się iż najazdy barbarzyńskie z przełomu V i VI w. zmusiły ludność zamieszkałą u wybrzeży Zatoki Weneckiej, do ucieczki i zamieszkania na wyspach. Początkowo Wenecja pozostawała pod wpływem Bizancjum, z czasem jednak zdołała się uniezależnić pozostając republiką. Jej znaczący rozwój zaczął się w IX w. po umocnieniu pozycji jako jednego z największych portów Morza Śródziemnego stanowiącego pomost między wschodem i zachodem. Wkrótce Wenecja zaczęła podbijać i podporządkowywać sobie sąsiednie terytoria. Pod koniec XIII w. wenecki podróżnik Marco Polo, dzięki swoim podróżom zapewnił miastu kontakty z Chinami. Ekspansja Wenecji trwała też w drugim kierunku. Zdobywała ona władzę nad kolejnymi miastami włoskimi: Padwą, Weroną, Bergamo, Brescią, Rawenną i Piacenzą.

Potęga republiki osłabła nieco w XV w. po zajęciu przez Turków części posiadłości weneckich. Jej znaczenie osłabiło również odkrycie Ameryki, które spowodowało spadek znaczenia szlaków śródziemnomorskich na rzecz tych na Atlantyku. Nawet udział w zwycięskiej bitwie morskiej nad Turkami, która odbyła się w 1571 r. pod Lepanto, nie przywrócił miastu poprzedniej pozycji. W efekcie w 1797 r., podyktowana traktatem z Campoformio, Wenecja dostała się pod władanie Austrii. Po wojnie francusko-austriackiej, stała się w 1805 roku częścią napoleońskiego Królestwa Włoch, lecz już 10 lat później, w wyniku rokowań kongresu wiedeńskiego, znów została przyporządkowana Austrii. Wreszcie w 1866 r. miasto stało się częścią Królestwa Włoch.

Informacja turystyczna 

Piazza San Marco 71f; czynna od 8.30 do 19.00; skype: turismovenezia ; aptvenezia@legalmail.it

Piazza le Roma, od 8.00 – 14:30,

przy dworcu kolejowym; czynna 9:30 – 19:30;

tel.: +390415298711 ; www.turismovenezia.it ;

1287 KOMENTARZE

Comments are closed.