jamy0012Są jednym z najbardziej spektakularnych dowodów niszczącego wpływu wody na skały wapienne. Ogromowi tutejszych podziemnych korytarzy nie dorównuje żadna inna jaskinia w Słowenii.

Możliwe, że wielu zwiedzających, którzy wcześniej widzieli jaskinię w Postojnej, formy naciekowe w Škocjanskiej wydadzą się skromne – choć i tak niezwykle piękne. Jednak gdy wejdziemy do podziemnego kanionu Reki, wrażenie będzie absolutnie niezapomniane. Dodatkowymi zaletami Škocjanu jest piękne położenie i to, że zagląda tu o wiele mniej turystów niż do Postojnej.

Jaskinie Szkocjańskie są najważniejszym podziemnym fenomenem Krasu i Słowenii, a takżejamy0027 jednymi z najwspanialszych jaskiń na świecie. Wiadomość o tajemniczym znikaniu rzeki w pobliżu jaskiń i ponownym jej pojawianiu zanotował już starożytny historyk Posidonus z Apamei (130–50 p.n.e.). Jaskinie Szkocjańskie znajdują się także na najstarszych drukowanych mapach: Laziusa z 1573 r. i Nowym Atlasie Mercatora z 1637r. Dokładnie opisał je J.V. Valvasor w Chwale Księstwa Krainy (1689). Wejścia do grot znały już ludy pierwotne, które wykorzystywały je jako kryjówki i miejsca składania hołdów bóstwom świata podziemnego. Od wieków jaskinie były chętnie odwiedzane zarówno przez mieszkańców okolicy, jak i przybyszów z zewnątrz, ale o narodzinach turystyki w obecnym tego słowa znaczeniu możemy mówić dopiero od 1819r., kiedy to po raz pierwszy wprowadzono księgę gości.

jamy0010Jaskinie oraz ich okolica zostały w 1986r. wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego UNESCO, a w 1999r. trafiły na listę obszarów chronionych konwencją ramsarką. Dla ochrony grot i terenów krasowych wokół nich powstał Park Škocjanskie Jame zajmujący 415 ha – są tu jaskinie, podziemne potoki, ogromne zapadliska, małe jeziora oraz wodospady rzeki Reka. Jej wody utworzyły malowniczy, długi na 2 km. i głęboki nawet do 150 m wąwóz na wschód od wsi Škocjan. Tuż przed tą miejscowością rzeka znika u stóp skalnej ściany, po czym pojawia się kolejno w dwóch zapadliskach krasowych – Małej i Dużej Dolinie. Następnie chowa się we wspaniałych podziemnych kanionach, które kończą się jednym z największych podziemnych korytarzy. Cały system jaskiniowy ma 5,8 km. długości, a różnica pomiędzy najwyższym i najniższym punktem wynosi 209 m. Jego część zwiedza się w czasie podziemnej wędrówki.

Tekst zaczerpnięty z przewodnika Wydawnictwa Helion „Słowenia. Słoneczna strona Alp” z serii Bezdroża, autorstwa Magdaleny Dobrzańskiej-Bzowskiej i Krzysztofa Bzowskiego.

1323 KOMENTARZE

Comments are closed.